| تبليغات | X |
|
شادباش ...
|
||
|
in stockholm دلتنگیای بزرگ یه آدم کوچیک |
"آدمهاي احمق زيادي رو مي شناسم كه اگه مارك هاي لباسشونو ازشون بكني..2 قرون هم نمي ارزن...اصلا هيچ چي نمي ارزن!!"
*براي لحظه هاي ناب خنديدن دلم تنگ است
*براي زندگي را
ديدن
شنيدن
عطر آن را يك جرعه بلعيدن
دلم تنگ است
*درون تاريك خانه ي خاموش قلب سردوتنهايم
ميان
كورسوي نوروتاريكي
مدت هاست كه جنگ است
*در اين دنياي
رنجارنج و رنگ آلود
"دل تك رنگ من محتاج تنها يك كمي رنگ است."
^ بوف بينا^
به همان سادگی
که کلاغ سالحورده
با آخرین سوت قطار ُسقف واگن متروک را ترک می کند
دل دیگر در جای خودش نیست
به همین سادگی.٪
امروز فهميدم كه ديوونه تراز اونم كه بي ضرر باشم!!آخرش كار دست خودم مي دم...
حالم خوب خوبه.. بعد انگار شمع هاي توي دلم رو يه هو فوت كرده باشن خاموش مي شم...سرد و تاريك و ساكت...
قاصدك!
ابرهاي دو جهان شب و روز
در دلم مي گريند.....
فقط ای کاش مسئله های مدار ای....ن قدر فریاد نمی زدن"تازگیا چه قدر خنگ 
شدی!!!!"
شاد باشی....
روي پل راه رفتن را دوست دارم
اينجا...
فاصله تا پروا ز تنها به اندازه ي يك تصميم است.
"بوف بينا"
توي شرشربارون...روي پل عابر پياده...شلوغي و همهمه ي پوچ زير پات و زلالي بارون بالا سرت...
بي خيال....يه نفس عميق بكش ...
مي توان يك عمر زانو زد
در پاي ضريحي سرد
مي توان در گور مجهولي
خدا را يافت
و يا اينكه با سكه اي ناچيز
ايمان يافت
ويا چون زيارت نامه خواني پير
در حجره ي مسجدي پوسيد
ويا چون آب در گود اال خود
گنديد
ونيز...
مي توان با هر فشار عرضه ي دستي
بي سبب فرياد زد:
"كه چه بسيار خوشبختم".
من آدم شادي بودم لااقل اين طور فكر مي كردم…
اما الان…شاد نيستم يعني هيچ چي نيستم..
مهم نيست كه چه طور يه سري چيزا رو از دست دادم مهم اينه كه
اين بار ديگه واسه هميشه از دست رفتند…
دلم تنگ شده واسه خنديدن نفس كشيدن..واسه ا حساس زنده بودن…
حتي همين حالاشم دوست ندارم از غم بنويسم!!
اي كاش….
غمم از وحشت پوسيدن نيست
غم من غربت تنهايي هاست….
بدون هیچ افسوس و آهی
عدم تو
حتی
حس هم نخواهد شد
پس باش
و بودنت را هر لحظه به رخ زندگی بکش
|
