|
شادباش ...
|
||
|
in stockholm دلتنگیای بزرگ یه آدم کوچیک |
مي توني مثل ستاره ها سوسو بزني... يكي از اين همه..دل خوش به اين كه هستي...تا هميشه...
مي توني مثل شهاب باشي..كه يه هو مياد مي درخشه و همه ي چشمارو خيره مي كنه...حتي اگه عمرش فقط چند لحظه ي كوتاهه...
من؟... فعلا كه توي يه سياه چاله گم شدم........كسي صدامو مي شنوه؟
خيلي ها مي رن اما فقط اونايي كه موفق بودن تو ياد مي مونن....
- موفق بودن: يه ديوونه يه سنگي رو تو چاه مي ندازه كه صد تا عاقل (كدوم عاقلي خودشو واسه يه سنگ به زحمت مي ندازه؟!!)نمي تونن درش بيارن....
ندا آمد:
بچرخ!
و انسان چرخيد
وچرخيد
وچرخيد...
ندا آمد:
بايست!
واكنون سال هاست كه دنيا دور سر انسان مي چرخد
ومي چرخد
ومي چرخد.....
دلم مي خواست مي تونستم هميشه از پشت شيشه ي جلوي تاكسيا دنيا رو ببينم..همونايي كه نصف بالاشون آبيه..
اين جوري شايد آسمون آبي تر بود....
متنفرم...
از انتظار پشت چراغ قرمزايي كه روي 6 ثانيه مونده به سبز شدن يك دقيقه متوقف مي شن....
خدا مثل كامپيوتر مي مونه..مواظب كلمه هايي كه استفاده مي كني باش وگرنه تاجايي كه بشه ازش معاني متفاوتي برداشت مي كنه!!اون وقت نتيجه ي دعات بلايي يه كه سرت مياد!!
دقت كردي؟
هميشه قبل از بهتر
بدتر وجود داره!!!
آن روز با تو بودم
امروز بي توام
آن روزكه با تو بودم
- بي تو بودم
امروزكه بي توام
- با توام
به حال زندگي ام بغض مي كنم
حسرت گريز را بغض مي كنم
افسوس مرگ را بغض مي كنم
پي در پي بغض كردن هايم را
بغض مي كنم
علت مرگ:خفگي....
"بوف بينا"
....Wow!what a
استاد اين قدر...." "!!!؟؟؟
كاغذي بده تا آن را
با حقيقت پركنم
بي هيچ جاي خالي
و مدادي نيز...
مدادي سفيد.
"بوف بينا"
شب...پاهاتو تا جايي كه مي توني توي شكمت جمع مي كني...سعي مي كني هر چي مي توني جاي كمتري توي اين دنيا يي كه جايي براي تو نداره..دنيايي كه تو توش يه مهمون ناخونده اي..اشغال كني...انگار آخرين شب دنياست.....
صبح پا مي شي...خورشيد دوباره توي آسمونه...حالت از اينكه هيچ چي..هيچ تغييري نكرده به هم مي خوره...
هيچ راه فراري هم نداري...حتي ديگه شعراي Bon Joviهم نمي تونه كمكي كنه... صداي ديوارا رو مي شنوي كه فرياد ميزنن: تو نفرين شدي كه زنده بموني...
امتحانا تموم شد...خوب يا بدش تا يه هفته مهم نيست...مهم اينه كه تموم شد...حالا منم و هجوم وقت آزاد...كه
نمي دونم باهاش چي كار كنم!!!!
اين جوري بخواد پيش بره زندگي كردن رو هم فراموش مي كنم..گو اين كه ...كردم.....مدت هاست ....که فراموش کردم...
|
|